BUGÜNKÜ TEMEL SORUN
Sağlık sistemi büyük bir hizmet kapasitesine rağmen her vatandaş için aynı hızda, kalitede ve güvenlikte sonuç üretememektedir
Türkiye’nin sağlık sistemi aile hekimliklerinden şehir hastanelerine, acil sağlık ağından halk sağlığı laboratuvarlarına kadar çok geniş bir yapı üzerinden çalışır. Bu kapasite önemli bir devlet birikimidir; ancak vatandaşın yaşadığı gerçek sonuç bulunduğu bölgeye, hastanenin yoğunluğuna, uzman erişimine ve sevk zincirinin işleyişine göre değişebilmektedir.
Mevcut yapı koruyucu sağlık, tedavi hizmetleri, kamu hastaneleri, acil sağlık, sağlık yatırımları, bilgi sistemleri, personel ve ilaç-tıbbi cihaz düzenlemesini aynı üst yönetim çevresinde toplar. Görevlerin çokluğu, karar ile uygulama arasındaki mesafeyi büyütmekte; bazı alanlarda merkezî yoğunlaşma, bazı alanlarda ise parçalı sorumluluk üretmektedir.
Yeni modelin başlangıç ilkesi açıktır: sağlık hizmeti kurumların büyüklüğüyle değil, insanın zamanında doğru hizmete ulaşması, zarar görmemesi, hakkını bilmesi ve tedavi sonrasında izlenebilmesiyle ölçülecektir.
